Hiç de kaygılı değilim.

 

Farkettim ki dostlar ben olmadığımı sandığım hallerdeymişim. Belki de farkındaydım da, farkında olduğumu ve bunun farkında olduğumu reddetmekten öyle gelmiştir, karışık. Ben de anlamadım.

Kördüm dostlar, ben çok kördüm. Gözümün önünde oynanan ali-cengiz oyunlarını gözümü yine gözümün önünde oynanan iki üç ışık hüzmesine kaptırdığım için görmemişim herşey yerli yerinde sanmışım, sonsuza dek mutlu yaşamışım, hayat öyle birşeymiş benim için. Kaç defa kör yerine konuldum bilmiyorum da, kaç defa gördüğümü ise hiç bilmiyorum. İyi bir gözlemci olabilirim belki ama herkes gibi benim de dikkatim dağılıyor ilgimi çeken birşeyler görünce.

Aptaldım dostlar, ben çok aptaldım. Göz göre göre yalanları yuttum ben, suratımın ortasına söylendi bu yalanlar, kabul ettim ben hepsini, yalan olduklarını öğrendim sonra oturdum bir defa daha ağladım, iki defa aptal yerine konuldum "artık benden uzak olsun, nefes almak istiyorum" deyip üçüncü defa hayatımın en yetenekli aptal rolünü yaptım. İntikam? Ne gereği var, zayıf insanlar zayıf insanlardan intikam alırlar sadece. Onların savaşı.

Yalnızdım dostlar, ben çok yalnızdım. Aslında herkesin içerisindeydim de bir o kadar da yalnızdım, üzerine o kadar şey yazdım bu güne kadar ama yine yetmedi bir türlü herkesin içerisinde olmayı başaramadım. Her odaya girişimde bir parçam kapı dışarısına çıktı orada bekledi beni, sıkıldı. 

Yorgundum dostlar, ben çok yorgundum. Nefes almaya bile enerjim yokken nefessiz kalmak uğruna yapmayacağım şeyleri yaptım, sevdiğim uğruna yaptım, dostlarım uğruna yaptım hiçbirşey bulamadım kendimi feda edecek birşeyler buldum onların uğruna yaptım, hiç de üzülmedim. Bana bir verildiyse karşılığında iki vermeye çalıştım, verebiliyorsam daha fazlasını verdim, yoruldum.

Zayıftım dostlar, ben çok zayıftım. Belki dünyanın öteki ucunu çıplak gözle görmeye kalkışacak kadar cesaretim vardı fakat ben çok zayıftım, gücüm vardı da gücümü dayandırdığım hiçbiryer yoktu neredeyse, çok zayıftım. Bir hiç uğruna herşeyimi verecek kadar zayıftım hem de, bir hiç uğruna sayısız defa herşeyimi verip çırılçıplak kaldım soğuk tundraların ortasında üşüdüm, hasta bile oldum, yataklara düştüm ayaklara kalkamadım ama ayaklara düşüp hastalıklı insanlara kalmadım.

Nasıl mıyım? İyiyim dostlar, çok iyiyim hem de. Sadece bir defa daha nasılsın sorusu sorulmadan önce yanıt vermek istedim aklınızda takılanlara.

Ne geçmişe dair bir çekincem var yüzümü kızartacak, ne geleceğe karşı bir korkum var beni alıp fırlatacak.

"All round me burdens,
Seem to fall,
I'm not worried at all
I'm not worried at all

I don't worry
All day long

All round me burdens
Seem to fall
I'm not worried at all
I'm not worried at all

Just i'm not evil
I just can not see
He told me to pray
Just for me

All round me burdens
Seem to fall
I'm not worried at all
I'm not worried at all"