Pink Floyd.
Ne oldu ki bundan yıllar yıllar önce? Hepimiz iyiydik, en büyük derdimiz düşük gelen notlarımız ya da sınıfta hoşlandığımız kızın / oğlanın size yüz verip vermeme ihtimaliydi, hep o çocuk dedi ki "büyüyünce bunlar kalmayacak." o çocuk öylesine hızlı büyüdü ki dün bu günü arıyordu bu gün de yaşayamadığı dünü arıyor canı sıkkın bir şekilde.
Çocuk büyüdü, rüya kayboldu.
Ben asla abimden/ablamdan/ebeveynlerimden ayrı kalamam, onlarsız yapamam diyen çocuk şimdilerde kendi parasını kendi kazanıp, kendi evinden ayrılmak niyetinde sırf bilimum nedenlerle kısıtlanmış hayatında daha da özgür olacağı düşüncesiyle. Dün bu günü yad ediyordu "biraz daha büyüyeyim daha özgür olacağım" diye bu gün de dünü yad ediyor ara ara "dün ne güzel çocuktum, hiçbir derdim yoktu hepsiyle ebeveynlerim ilgileniyordu, şimdi herşeyi kendim yapmak zorundayım" diye sayıklayarak zihninin kafesleri içerisinde.
Çocuk büyüdü, rüya kaboldu.
Öncesinde ne vardı ki sonrasında ne olsun? Hep yarım bırakılmış hayaller, hep daha iyi bir yarını umutla bekleyen gözler, her seferinde parça pinçik mutluluklar uğruna çekilen katmer katmer acılar. Çocukken dizlerinin üzerine düştü diye ağlayan çocuk bu gün küçük insanların ona getirdiği büyük acılara göğüs gerer ağlamaz olmuş gururuyla. Çocukken henüz bir bilinci olduğunun bile farkında olmayan çocuk bu gün ona yarından kalma acılar bırakan insanlara surat asmaz, onlara pek kin duymaz, onları affeder olmuş kendince nedenler uydurup.
Çocuk büyüdü, rüya kayboldu.
Aptal yerine koyulduğu için aptal davranışı sergiledi çocuk zarar vermemek, zarar almamak için, göz göre göre ortada olan şeyi saklamayan çalışan iki yüzlülerin arasında büyüdü çocuk insanları üzmemek için, insanların hatalarını suratına haykırmak isteyip de umursamazlıktan gelip boşvererek büyüdü çocuk aklını yitirmemek için, bir parça değersizlik uğruna bin parça değeri satanları gördü bu aptal çocuk gördü de ses çıkarmadı "benim işim değil bunu düzeltmek" diye düşünüp hayatında. Efsanevi yanlışları efsanevi yanlışlarla kapatan küçük mü küçük insanları "geçmişimdeki insanlar" diye etiketleyerek büyüdü çocuk artık değerleri olmadığı için. Ha ne oldu?
Çocuk büyüdü, rüya kayboldu.
Halinden memnun, uyuşuk bir halde kalakaldı.
0 yorum:
Yorum Gönder